ဦးတင္ျမ
ေဆးစစ္ခသုံးေသာင္းက်ပါတယ္ ။ျပီးေတာ့ ဒီညနဲ႕မနက္ေဆးသြင္းဖုိ႕ ေဆးအဆင္သင့္၀ယ္ထားပါ အားလုံး
ငါးေသာင္းေလာက္ေတာ့ ကုန္လိမ့္မယ္…။
မႏၱေလးေဆးရုံၾကီးရွိ
ဦးေႏွာက္ႏွင့္အာရုံေၾကာေဆးကုဌာနမွ တာ၀န္က်ဆရာေလးတစ္ဦး အသံျဖစ္သည္။အသက္(၇၀) မွ်ရွိအရုိးေပၚအေရတင္ပိန္ပိန္အဘုိးအုိၾကီးတစ္ဦး
ႏွာေခါင္းပုိက္တန္းလန္းျဖင့္ ကုတင္ေပၚတြင္မလႈပ္မယက္ မ်က္းလုံးမ်ား ကားအတြင္းသုိ႕ခြက္၀င္လွ်က္
ပါးေခ်ာင္ရုိးကအထင္းသား အသက္ရွဴလုိ႕၀ဟန္မတူ ပါးစပ္ကအေဟာင္းသား အသက္ ၀ိညာဥ္ကင္းကြာေနသေယာင္။
ကုတင္ေဘးတြင္ထုိင္ေနသည္ကားသူ၏ဇနီးေဒၚတင္ျမ။ဦးတင္ျမႏွင့္
ေဒၚတင္ျမသည္နာမည္တူသလုိ အရြယ္ျခင္းကလည္း အတူတူ ထုိ႕ထက္ပုိတူသည္က ေဒၚတင္ျမသည္လည္း မ်က္တြင္းခြက္ပါးေခ်ာင္ခ်ိဳင့္
ဆံျဖဴသြားက်ိဳးခါးကုံးနားထုိင္း ပိန္ေသး ေသးႏွင့္အညာေႏြ၏ သစ္ပင္ေျခာက္ၾကီးပမာ။
ဆရာေလးရယ္…အဲဒီေဆးေတြမ၀ယ္လုိ႕မရဘူးလားကြယ္
ဘြားဘြားတုိ႕မွာပုိက္ဆံမပါလို႕ပါ…
ဦးေခါင္းတုန္တုန္ရီရီျဖင့္ေျပာေနပုံမွာသနားစရာေကာင္းလြန္းလွသည္။
မျဖစ္ဘူးအဘြားရဲ႕
အဘုိးရဲ႕ေဂါရာသိပ္ပ်င္းတယ္ အသက္ကလည္းၾကီးေတာ့ရုတ္တရက္ေသြးေလမညီမညြတ္ျဖစ္ျပီး ေလျဖတ္သြားတာ
ကုိယ္တစ္ပုိင္းေသတဲ့အျပင္အာရုံေၾကာပါထိသြားတယ္ အစာေတာင္နားေခါင္းပုိက္
တပ္သြင္းရတာပဲၾကည့္….။
ဟုတ္ေတာ့ဟုတ္ပါတယ္
အဘြားမွာလည္းပါလာတဲ့ေငြေလးက ဒီကုိေရာက္တာနဲ႕ ဟုိဟာ၀ယ္ ဒီဟာ၀ယ္ ဟုိေပးရ ဒီေပးရ ဓါတ္မွန္ေတြရုိက္ရနဲ႕ကုန္သြားလုိ႕ပါ
။ခုစားစရာေတာင္ဘယ္ရွာၾကံစားရမွာမွန္းမသိပါဘူးကြယ္.
ဒါျဖင့္လည္း
ရြာကုိမွာေပါ့ အဘြားတုိ႔မွာ သားသမီးေတြမရွိဘူးလား…
သားသမီးမေျပာနဲ႕ေရႊရယ္မ်ိဳးရယ္ေတာင္မရွိပါဘူးကြယ္…လင္နဲ႕မယားႏွစ္ေယာက္ထဲ
ဘ၀ကုိရုန္းကန္လာ
ရတာပါ
။ကုိယ္တစ္ပိုင္းေသေနတဲ့ အဘုိးၾကီးကုိ ထူမနုိင္ထမႏုိင္နဲ႕ အေပါ့ေလးကိစၥကစ ဒုကၡေရာက္ရပါတယ္…
အနားကလူနာေစာင့္ေတြက
ေဖးမလို႕သာ ေနသာထုိင္သာျဖစ္ေနတာပါကြယ္ စားဖုိ႕ေတာင္ဟုိကေပး ဒီကေပး
နဲ႕စားေနရတာပါ…။
ခက္တာပဲ
ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ကလည္းတာ၀န္က် ဆရာေတြပါ လူနာကုိတုိက္သင့္တဲ့ေဆးတုိက္ ထုိးသင့္တဲ့ေဆး
ထုိး
ဒီေဆးမွတ္ေတြကုိမွန္ကန္ေအာင္မလုပ္ရင္ အျပစ္ကရွိတယ္ တာ၀န္မကင္းဘူး…
ဒီလုိလုပ္ပါလားဆရာေလးရယ္။
ဆရာေလးတုိ႕ေဆးရုံကအၾကီးဆုံးလူဆီကုိပုိ႔ေပးပါလား အဘြားအေၾကာင္း
စုံနားလည္ေအာင္ရွင္းျပပါ့မယ္….။
ခုေျပာေနတာညာေနတာေတာ့မဟုတ္ပါဘူးေနာ္အဘြား အမွန္ကန္ဆုံးကုိေျပာပါ တကယ္အေရးၾကီးေနလုိ႔ပါ
တကယ္ေျပာေနတာပါကြယ္…မုိးၾကိဳးပဲပစ္ပစ္
က်ားၾကီးပဲကုိက္ကုိက္ ဘုရားပဲစူးစူးၾကိမ္ဆုိၾကိမ္ရဲပါတယ္…။
ဒါျဖင့္ေဆးရုံစလာတက္တုန္းက
အတူပါလာတဲ့ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ကဘာေတာ္လဲ…
ေအာ္
အဲ အဲကေလးကရြာကကေလးတစ္ေယာက္ပါ ဘာမွမေတာ္ပါဘူးကြယ္ ေလျဖတ္ေနတဲ့အဘုိးၾကီး အ
ဘြားတစ္ေယာက္ထဲ
မ မနုိ္င္လို႕ကားအတက္အဆင္းဒုကၡေရာက္မွာေၾကာင့္ ေဆးရုံထိလုိက္ပုိ႕ေပးတာပါ…။
သူ႕ကုိေရာ
အေၾကာင္းၾကားျပီး ရြာမွာအလွဴေငြေကာက္ခုိင္းလုိ႔မရဘူးလား…
မရလို႕ပါကြယ္…အဘြားတုိ႔ရြာကအိိမ္ေျခနဲနဲ
ဆင္းဆင္းရဲရဲပါ ဒီလာတုန္းကတတ္နုိင္သေလာက္ေပးလုိက္ၾကပါ
ျပီထပ္လွဴခုိင္းလို႔မျဖစ္ႏုိင္ပါဘူး…ျပီးေတာ့
ရြာကုိလည္းဘယ္လုိဆက္သြယ္ရမွန္းမသိဘူး ဖုန္းမရွိကားမရွိနဲ႔ …
စကားေျပာေနရင္း
အဘြားမွာမ်က္ရည္ေတြေပါက္ေပါက္က်လာသည္။ အဘုိးအဘြားႏွစ္ေယာက္ကုိၾကည့္ရ
သည္မွာတကယ္သနားစရားေကာင္းလွသည္။ညာေနသည္ေတာ့ဟုတ္ဟန္မတူ
သားသမီး ေရႊမ်ိဳးမရွိေတာ့ပုိ ဒု
ကၡေရာက္ရရွာသည္။မသန္မစြမ္းအဘြားအုိက
ကုိယ္တစ္ပုိင္းေသအဘုိးၾကီးကုိျပဳစုေနရသည္။ေဆးေျပး၀ယ္လုိ
က္
ေခ်း၀တ္ ေသး၀တ္ေျပးေလွ်ာ္လုိက္ျဖင့္ၾကာရင္ အဘြားအုိပါ အားျပတ္လဲသြားႏုိင္သည္။
ဆရာ၀န္ေလး၏စိတ္ထဲၾကည့္ရင္းသနားလာသည္။ကရုဏာတုိ႕သက္မိလာသည္။ထုိ႕ေၾကာင့္ကူညီဖုိ႔ဆုံးျဖတ္
လုိက္သည္။
ဒီလုိဆုိလည္း
ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ အဘုိးျဖစ္တဲ့ေရာဂါနဲ႕အေျခအေနတုိ႕ကုိ ျဗဟၼစုိရ္ နာမႈကူညီေရးအသင္းမွာ
ေထာက္ခံစာေရး
အေၾကာင္းၾကားေပးမယ္။ သူတုိ႕လွဴတဲ့ေငြကုိေဆးကုတဲ့ေနရာမွာပဲ အသုံးခ်ေပးမယ္၊စားဖုိ႔က
ေတာ့
အဘြားဘဲအခန္းထဲလူေတြကုိကူညီေတာင္းလုုိက္ပါ။
တာ၀န္က်ဆရာေလးကား
လုိအပ္သည့္အခ်က္မ်ားကုိယူ၍ အခန္းတြင္းမွထြက္သြားေလျပီ။ ဘြားအုိၾကီးမွာ
သိမ္ငယ္လွေသာမ်က္၀န္း
မ်ားျဖင့္က်န္ခဲ့ေလသည္။
အဘြား
ကၽြန္မႏွစ္ေထာင္လွဴပါမယ္…
ကၽြန္ေတာ္တုိ႕လည္းသုံးေထာင္လွဴပါမယ္…
အဘြားဒီကလည္းလွဴခ်င္လုိ႕ပါလာပါဦး…
ဆရာ၀န္ေလးႏွင့္ေျပာေသာစကားမ်ားကုိၾကားသိၾကသည့္
အခန္းတြင္းမွလူနာရွင္မ်ားကားေမတၱာသက္၍
ေပးလွဴၾကကုန္သည္။အဘြားအုိၾကီးမွာ
က်လာေသာမ်က္ရည္မ်ားကုိသုပ္ရင္း ဟုိကုတင္ကူး ဒီကုတင္ကူးျဖင့္
လက္ျဖန္႕အသနားခံေနရေတာ့သည္။
************************************
ဒီေက်ာင္းမွာ
တပည့္ေတာ္တုိ႔ရြာကဦးဇင္းေလးမ်ားမရွိဘူးလားဘုရား….
အရြယ္ရင့္အဘြားအိုတစ္ေယာက္
ေလးဘီးကားေလးေပၚမွဆင္း၍ ဘုန္းေတာ္ၾကီးေက်ာင္းတစ္ေက်ာင္းသုိ႕
၀င္ေမးေနသည္။
ကားေပၚမွာလည္း အဘုိးအုိၾကီးတစ္ေယာက္မရႈ႕မလွေ၀ဒနာခံစားေနရပုံ။ပါးစပ္မွဘာေတြေျပာ
ေနသည္မသိ
အမ္း အမ္း ဟုသာအသံထြက္ေနသည္။
ေအာ္
ဒါယိကါမၾကီးေဒၚတင္ျမပါလား…လာလာ ဘာကိစၥေရာက္လာတာလဲ…
ဦးဇင္းက
ဦးခ်စ္စေျမးမဟုတ္လား ၀မ္းသာလုိက္တာဦးဇင္းရယ္တစ္ခါမွမေရာက္ဘူးေတာ့ ကားဆရာကုိလိပ္
စာျပျပီးရွာခုိင္းရတာ
ေတြ႕မွေတြ႔မလားလို႔ရင္ေတြပူလိုက္ရတာ ဒကါၾကီးဦးတင္ျမကုိ ကားေပၚက၀ုိင္းခ်ေပးပါဦး
ဘုရား…
အေမၾကီး
ကၽြန္ေတာ္ကားခမယူေတာ့ဘူးေနာ္ ေဆးရုံကေျပာျပလုိ႕အေမၾကီးတုိ႕အေၾကာင္းသိရပါျပီ…
ေအးေအးေက်းဇူးပါငါ့ေျမးရယ္…
ဒါနဲ႕ဦးတင္ျမကဘာျဖစ္တာလဲ….
ေလျဖတ္ျပီးကုိယ္တစ္ပုိင္းေသသြားလုိ႕ပါဘုရား..စကားေတာင္မေျပာႏုိင္ေတာ့ဘူး…
ေအာ္
ျဖစ္ရေလ…ဘယ္သူေတြပါေသးလဲ…
တပည့္ေတာ္တုိ႕ႏွစ္ေယာက္ထဲပါဘုရား…..
ဗ်ာ…ႏွစ္ေယာက္ထဲဟုတ္လား
အေဖတစ္ေယာက္လုံးကုိယ္တစ္ပုိင္းေသတာေတာင္ (၇)ေယာက္ေလာက္ရွိ
တဲ့ခင္ဗ်ားသားသမီးေတြတစ္ေယာက္မွ
မလုိက္ခဲ့ဘူးေပါ့..အသိမရွိလုိက္ၾကတာ…
အဲလုိမဟုတ္ပါဘူးဘုရား
တပည့္ေတာ္ကုိကေနခဲ့ခုိင္းတာပါ …
ဒါယိကါမၾကီးေျပာတာနားမလည္ႏုိ္င္ေတာ့ဘူး
…
ဒီလုိပါ
ဘုရား တပည့္ေတာ္မတုိ႕သားသမီးေတြ အလွဴၾကီးေပးဖုိ႕ႏွစ္ရက္အလုိ ဦးတင္ျမကရုတ္တရက္ေလျဖ
တ္
သြားတာ ရြာမွာအလွဴၾကီးေပးရင္ သိတဲ့အတုိင္းပဲ လွဴရက္မတုိင္မွီ တစ္လေလာက္ၾကိဳတင္အလုပ္ရႈပ္တာ
နီး
လာေတာ့
ပုိဆုိးတာေပါ့ ဒီကုိသာလုိက္ခဲ့ရင္ အလွဴမွီ သူတုိ႕ရြာျပန္မေရာက္ႏုိင္ဘူး အလွဴပြဲၾကီးပ်က္စီးသြားမယ္
သားသမီးေတြရဲ႕ေပ်ာ္ရႊင္မႈကုိတပည့္ေတာ္တုိ႕ေၾကာင့္မပ်က္စီးေစခ်င္ဘူးဘုရား….တပည့္ေတာ္တုိ႕ဘယ္ေလာက္
ပူေလာင္ပါေစျဖစ္ေအာင္ရင္ဆုိင္မယ္…သားသမီးေတြေပ်ာ္စံေနတာကုိ အေ၀းကေနမုဒိတာပြာရရင္ေက်နပ္ပါ
တယ္ဘုရား…
ဒါျဖင့္တစ္ေယာက္မွလုိက္မပုိ႕ဘူးေပါ့…
အငယ္ဆုံးသားေတာ့လုိက္ခဲ့တယ္ဘုရား
အလွဴမမွီမွေၾကာင့္တမ္းျပန္လႊတ္လုိက္တာ …
ဟာ
ဒါျဖင့္ႏွစ္ေယာက္ထဲ ဘယ္လုိလုပ္ၾကတယ္ ဒုကၡမေရာက္ဘူးလား…
ဒုကၡေတာ့ေရာက္တာေပါ့ဘုရား
လူနာကမလႈပ္ႏူိင္မျပဳႏူိင္ပါဆုိ လူနာေစာင့္ကမသန္မစြမ္းဆုိေတာ့ ဘယ္အ
ဆင္ေျပမလဲ
ေဘးကလူေတြကုိပဲအားကုိးေနရတာ ဒီၾကားထဲပါလာတဲ့ေငြႏွစ္သိန္းေလာက္က တမ္းကုန္သြား
ေတာ့ပုိဆုိးတာေပါ့
….။
လူမလုိက္ျဖစ္ေတာင္ေငြေတာ့ေပးလိုက္သင့္တယ္ေလ
ဒါယိကါမၾကီးတုိ႕သားသမီးေတြက…
ျဗဳန္းဆုိေတာ့လည္း
ေမ့သြားတာျဖစ္မွာပါ တပည့္ေတာ္တုိ႕အေနနဲ႕ကေတာ့ အလွဴၾကီးေပးတဲ့ေန႕မွာ ေငြလုိ
ေနမွာစုိးလုိ႕
မေတာင္းမိခဲ့တာပါ …
ေငြမရွိပဲဘယ္လိုရပ္တည္လာခဲ့ၾကတာလဲ
…
ေတြ႕တဲ့လူကုိ
အကူအညီေတာင္းအသနားခံရတာေပါ့ဘုရား ဒီလိုမွမလုပ္လဲေသရုံရွိေတာ့တာ တပည့္ေတာ္
မကေတာ့ငုိျပလုိက္တာပဲ
..ဆရာ၀န္ေတြကျဗဟၼစုိရ္ဆုိလား ဘာဆုိလားအေၾကာင္းၾကားေပးလုိ႕ေဆးကုစရိတ္
ေထာက္ပ့ံၾကတယ္။
စားဖုိ႕ေတာ့ မေပးဘူး ေဆးရုံကဆင္းေတာ့ ေငြ၂၀၀၀ ပဲလက္ထဲရွိေတာ့တာ ။ဒီေန႕ေလာ
က္ဆုိ
သားသမီးေတြလည္းျပီးစီးလုိ႕ လာေခၚမွာပါ သူတုိ႕ကိုေစာင့္ရင္းဒီေက်ာင္းမွာတည္းခြင့္ျပဳပါဘုရား…
ေဒၚတင္ျမကားေလွ်ာက္ထားစရာ
ေလွ်ာက္ျပီး ဦးတင္ျမရဲ႕ေ၀ယ်ာ၀စၥေတြကုိလုပ္ေပးေနသည္။
ေအာ္မိဘေမတၱာ
တယ္လဲအံ့ၾသဖြယ္ရွိပါလား…
မႏၱေလးေလကတစ္ခ်က္တစ္ခ်က္
တုိးေ၀ွ႔တုိက္ခတ္လာသည္။ေတာင္ဆီမွလြင့္လာေသာဖုန္လုံးမ်ားကား အ
လိပ္လုိက္။
တဖြဲဖြဲက်ေနေသာ မန္က်ည္းရြက္ေျခာက္ေလးေတြကအသစ္ထြက္လာမဲ့ သစ္ရြက္တုိ႕ကုိအနစ္နာခံ
ေပးေနရွာသည္။
ၾကည့္စမ္း ေဒၚတင္ျမေျပာသည့္စကားေတြနဲ႕ထပ္တူက်လုိက္တာ…သားသမီးအတြက္အနစ္နာ ခံရွာတဲ့မိဘဆုိင္းဗုံေတြနဲ႔သားသမီးေတြေပ်ာ္ ေနခ်ိန္မွာ
လူနာေတြၾကား ဒုကၡၾကီးစြာရင္ဆုိင္ေနခဲ့ရွာသည္။အသား
ငါးေတြနဲ႔လူေပါင္းရာခ်ီျပီးသားသမီးေတြကေကၽြးေမြးလွဴဒါန္းေနခ်ိန္မွာ
သူမ်ားထံလက္ျဖန္႔ေတာင္းစားေနခဲ့ရရွာ
သည္။သားသမီးေတြအမွ်ေ၀ေရစက္ခ်ေနခ်ိန္မွာ
မ်က္ရည္စက္ေတြျဖင့္ ရင္ဆုိင္ေနခဲ့ရရွာသည္။အနစ္နာခံတဲ့မိ
ဘ
ကုိယ့္ဘ၀ေျပာင္းျပန္ျဖစ္ေနခ်ိန္မွာ သားသမီးေတြအေကာင္းစံလုိသည့္ျဖစ္အင္ ၾကားသိရသည္မွာရင္နာစရာ
ေပမယ့္
မိဘေမတၱာရဲ႕ဂုဏ္ျဒပ္တစ္ခုကုိျပေနသည္ဆုိတာ အရွင္၏ရင္ထဲကရုဏာအေတြးေတြ စီး၀င္ကုန္သည္။
တပည့္ေတာ္တုိ႔
အေဖနဲ႕အေမ ဒီမွာလာလား ဦးဇင္း…
မိဘဂုဏ္တံဆိပ္ကုိပုံရိပ္ေတြထင္ေနမိသည္မွာအရွင္၏ေရွ႕လူတစ္စုေရာက္ေနသည္ေတာင္သတိထားမိဟန္
မတူ။
ေအာ္
ေရာက္လာၾကျပီကုိ …ေအးရွိတယ္ကြ ေနဦးဒါေပမယ့္ငါမင္းတုိ႕ကုိေျပာစရာရွိေသးတယ္…ေအးမင္းတုိ႕
အလွဴၾကီးေပးေပ်ာ္ေနခ်ိန္မွာ
မိဘႏွစ္ပါးဘယ္ေလာက္ဒုကၡေရာ္ေနတယ္ထင္လဲ သူမ်ားထံေတာင္းစားရတဲ့ဘ၀
ေရာက္ေနတာသိလား
မိဘတစ္ေယာက္လုံးေလျဖတ္တာ ဒီတုိင္းေနရသလား သားသမီးေရႊမ်ိဳးမ်ားစြာရွိရဲ႕နဲ႕အ
ေဖာ္မဲ့ေနခဲ့တဲ့မိဘ
မင္းတုိ႕အၾကင္နာကင္းမဲ့လွခ်ည္လား။ အလွဴမေပးရလုိ႕ဘာမွမျဖစ္ဘူး ေနာက္အခ်ိန္မေရြး
ေပးလုိ႕ရတယ္
။ခုၾကည့္မိဘေတြဘယ္ေလာက္သနားဖုိ႕ေကာင္းလဲ။ မိဘေက်းဇူးဆုိတာဆပ္ခဲတယ္ကြ ဒီၾကား
ထဲမင္းတုိ႕အေဖေသ
ခဲ့ရင္ဘယ္လုိလုပ္မလဲ ဘယ္မွာေက်းဇူးဆုိတာဆပ္မလဲေျပာ။
အရွင္ကား
ဦးတင္ျမတုိ႕အတြက္ေပါက္ကြဲျပေနသည္။ဤသည္ကုိၾကားသိသြားေသာေက်ာင္းေဆာင္တြင္းမွေဒၚတင္ျမ
တစ္ေယာက္အေျပးေရာက္လာသည္။
ဦးဇင္းဘုရား
တပည့္ေတာ္သားသမီးေတြမွာအျပစ္မရွိပါဘူးဘုရားမဆူပါနဲ႕ဘုရား။တပည့္ေတာ္မကုိကမလုိ
က္ခဲ့ခုိင္းတာပါ။ဆူလုိက
တပည့္ေတာ္ကုိဆူပါ။
ေအာ္ဒီေလာက္ထိဒုကၡေရာက္ေနတာေတာင္အျပစ္မျမင္တဲ့မိဘ
ေမတၱာဆုိတာ ကမၻာေအးခ်မ္းမ့ဲေဆးဆုိတာ
သိပ္မွန္ပါလား။
သားတုိ႕ေတာင္းပန္ပါတယ္အေမ
ဒီေလာက္ထိမထင္ထားလို႕ပါ အေဖေရာဟင္ ေနေကာင္းသြားျပီလား ….
အေမစိတ္မဆုိးပါဘူးကြယ္
မင္းတုိ႕အလွဴမွာအဆင္ေျပလား မင္းတုိ႕ေအာင္ျမင္ခဲ့တာကုိပဲ၀မ္းသာလွပါျပီ..မင္း
တုိ႕အေဖေနေကာင္းတယ္
မင္တုိ႕လုိက္လာတာကုိသိရင္ သိပ္ျပီး၀မ္းသာသြားမွာ လုိက္လာလို႕ေက်းဇူးတင္တ
တယ္ကြယ္
မင္းတုိ႕အေဖကေတာ့ ကံဆုိးရွာတယ္ စကားလဲမေျပာႏုိင္ေတာ့ဘူး ကုိယ္တစ္ပုိင္းလည္းေသသြား
တယ္
လာလာ သူ႕ဆီကုိသြားၾကရေအာင္….
ေဒၚတင္ျမ၀မ္းသာမႈတုိ႕နဲ႕အတူမ်က္ရည္မ်ားစီးက်ေနသည္။
ရင္စုံမွာခုိလုံေနတဲ့သားသမီးေတြစိတ္မညစ္ေအာင္
၀မ္းသာစကားသာေျပာရွာသည္။
ကုိယ့္ဒုကၡကိုေတာ့ျမင္ေယာင္ဟန္မတူ။
အေဖ
သားတုိ႕ေရာက္လာျပီေနာ္အေဖသက္သာလား …..
ဦးတင္ျမတစ္ေယာက္မႈိင္ေငးအားငယ္ေနရာမွ
သားသမီးမ်ားကုိျမင္လုိက္သည္ႏွင့္အားတက္၍မ်က္လုံးမ်ား၀
င္းလက္လာသည္။
လက္ကုိကမ္းလုိ႕အိပ္ရာထဲမွထဖုိ႔ၾကဳိးစားလုိက္သည္။သုိ႔ေသာ္ခႏၶာကုိယ္ကစိတ္သြားတုိင္းကို
ယ္မပါေတာ့။
ကုိယ့္ကုိယ္ကုိအားမရဘ၀င္မက်ဟန္ျဖစ္သြားသည္။မ်က္၀န္းကမ်က္ရည္စတုိ႕ကလည္းအလုိလုိ
က်လာသည္။ေ၀ဒနာကုိအားတင္းခုခံရင္း
ပါးစပ္မွစကားေတြေျပာေနရွာသည္။အမ္း …အမ္း…
ထြက္လာေသာအသံသည္အမ္း…အမ္းဟုသာျဖစ္ေပမယ့္
ေျပာေနေသာအမူရာကား သားသမီးေတြကုိခြင့္လႊ
တ္သည္းခံေၾကာင္းေမတၱာရိပ္ေတြျပေနသည္။သူ၏ရင္ထဲ၀မ္းသာပီတိလႈိင္လႈိင္ျဖစ္ေနပုံရသည္။သုိ႕ေသာ္ျမင္ရ
သည့္သူတုိ႕ကေတာ့
ရင္ေတြစုိ႕တက္လာေအာင္၀မ္းနည္းမိသည္။မ်က္ရည္တုိ႕လည္မိသည္။
အေဖ
အားမငယ္နဲ႕ေနာ္ ..သားတုိ႕ရွိတယ္သိလား…
အမ္း…အမ္း.
ၾကီးမားလုိက္သည့္မိဘေမတၱာဆန္ေရသာရွိ
စုန္မရွိဆုိတာသိပ္ျပီးမွန္ေနသည္။ခ်စ္ခင္ေတာ့လည္းအျပစ္မျမင္
ရွာေတာ့
….မိဘေမတၱာျပယုဂ္မွာ ေမတၱာတုိ႕တြင္စံတင္ထုိက္လွေပသည္။
ေႏြေလညွင္းကရင္ကုိတစ္ခ်က္
တုိးေ၀ွ႕၍လာျပန္သည္။ သုိ႕ေသာ္..မေအးျမ အပူေငြ႔ကုိသာ ရင္မွာတုိက္ခတ္
သည္။ေရာ္၀ါရြက္ေတြကေတာ့
ေနရာကုိဖယ္ေပးေနရွာဆဲ ငွက္ကေလးေတြလည္းအိပ္တန္း၀င္ကုန္ျပီ ေနေရာင္
ျခည္ကား
တျဖည္းျဖည္းမွိန္လာ၍ေနလုံးၾကီးပင္အေနာက္ေဂၚယာကၽြန္းဆီ၀င္သြားေပျပီ ။သုိ႔ေသာ္ ေငြလေသာ္
တာကေကာင္းကင္၏တိမ္လိမ့္ေတြႏွင့္အတူကမၻာေလာကၾကီးကုိအလွဆင္ဖုိ႕ထြက္ေပၚလာေနျပန္သည္။ျမင္ေနရသည့္အရာအားလုံးကား
ရင္နာစရာေပမယ့္လည္…။
မွတ္ခ်က္။ ။ျဖစ္ရပ္မွန္ကုိ အမည္မွန္တုိင္းေရးဖြဲ႕ပါသည္။မိဘေမတၱာကုိအားလုံးနားလည္ႏုိင္ၾကပါေစ။
ပီတိ
(ေပၾကီး)
No comments:
Post a Comment